น's profile***[MEW]***PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 19 เรื่อยเปื่อยว่างๆไม่มีไรทำ กำลังเซ็ง
เฮ้อ จั๊กก่อเป็นไรดอก
ใกล้สอบแล้ว อีก 2 อาทิตย์
โควตาขอนแก่น มาแล้ว
มันมาถึงเร็วมากมายเลยแหละ
เตรียมตัว เตรียมใจ และตั้งตัวไม่ทันเลยแหละ
ไม่คิดว่าจะมาถึงเร็วขนาดนี้นะ
คิดย้อนอดีตที่เคยไร้ค่า
ปล่อยเวลาให้ว่างไปวันๆ
แล้ววันนี้เพิ่งจะมาคิดเหรอ
แย่จริงๆเลยเรานี่
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ
เกรดออกแล้ว
ช่างน้อยอะไรเช่นนี้
แย่จังเลยเนอะ
แต่เราไม่ท้อ
เพื่อทุกคนที่เรารัก
เพื่ออนาคต
เพื่อความสำเร็จ
ทุกๆอย่างที่เราจะทำนั้น
เป็นความฝันที่แท้จริง
และความตั้งใจที่เราจะทำมันให้สำเร็จให้ได้
เรื่อยเปื่อยจริงๆ
เห็นไหมว่าเรื่อยเปื่อย
55555+
ไม่นานเราก็จะจากเพื่อนๆ ทับ สาม และเพื่อนๆสุรนารีแล้วนะ
เวลาช่างผ่านไปเร็วจัง
เร็วมากจนคาดไม่ถึงเลยแหละ
เราก็จะไม่ได้เรียนห้องเดียวกัน
กินข้าวที่โรงอาหาร หรือโรงเตี๊ยมที่เราเรียกกัน
เดินผ่านสวนเทเลทับบี้ นั่งเล่นสระวงกลมที่มีจระเข้ 55+
เข้าแถวหน้าอาคาร 1 เดินเรียนขึ้นตึก 8 ชั้น
เรีนในห้องเรียนที่แสนจะง่วงนอน
นึกถึงตอที่เรากระโดดเชือกกันเนอะ
ท่าเดินของทุกคนนี่ ไม่ต้องมีคำบรรยาย
แต่มันก็ทำให้ทุกคนรักกันมากขึ้น จริงมั้ย
แล้วก้อะไรต่ออะไรอีกมากมายที่เราได้ทำด้วยกัน
คิดแล้วก็สนุกเนอะ
รักเพื่อนทุกคนนะ
 October 17 ภาพของวันวานเพื่อนๆคงจำกันได้
ตอนที่เราขึ้นม.ปลาย มา ระยะเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน เหมือนมันสั้นมาก
ไม่คิดว่าจะมาถึงช่วงโค้งสุดท้วยของ ม. 6
ทุกคนต่างมีความฝันที่แตกต่างกันไป
ม.4
พวกเราเพิ่งเข้ามาเป็นเด็กนักเรียนม.ปลาย
ทุกคนต่างตื้นเต้นว่าแต่ละวันเราจะเจอกับอะไรบ้าง
การเรียนแต่ละวันของพวกเราเต็มไปด้วยความสนุกสนาน
วันหนึ่งๆ พวกเราไม่เคยเครียดกับการเรียนของพวกเราเลย
เรียนชีวะเราก้นั่งหลับ เรียนฟิสิกส์ เหมือนไปนั่งฟังแกบ่น
แต่เคมีนี่อาจารย์สอนดีมาก
พวกเราไม่เคยคิดที่จะเตรียมตัวในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเลย
เพราะคิดว่ามันเหลือเวลาอีกตั้งมากมาย
ม. 5
เริ่มคิดได้ว่า เวลาช่างผ่านไปเร็วมาก
ช่วงนี้เพื่อนๆเริ่มตั้งใจเรียนเพื่อทำเกรดดี
ทุกคนขมักเขม้น และแข่งขันกัอย่างมาก
ม. 6
เริ่งหงอยเหงา
เวลาเร็วเกิน
อ่านไม่ทัน
เครียด
 August 03 ใกล้แล้ว 555+ วันศุกร์ ที่ 3 สิงหา แล้วนะ
ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย แย่จัง
อีกไม่กี่วันก็จะสอบแล้วนะ
ยังอ่านหนังสือไม่เสร็จเลยอะ
ทำไงดีเนี่ยะ ไอ้มิว
จะสอบแล้ว
คิดถึงพี่ค่ายทุกค่าย เพื่อนค่ายทุกค่าย
เป้นกำลังใจให้ทุกคน
ประสบความสำเร็จนะ
ตั้งใจทำในสิ่งที่ตนเองมุ่งหวัง
ก้าวไปพร้อมๆกัน
ความสำเร็จรอคอยเราอยู่นะ
ทุกคน
แบบว่า
ไม่รู้จะพูดอะไร
พูดไม่ออก
เวลามันเข้ามาใกล้ทุกที
บางที
มันก็จุกอก
ไม่รู้ว่าจะทำไงให้สอบได้
กลัว
ตอนนี้เริ่มกลัวมาก
การสอบเริ่มเข้ามา
ทำใจ พยายาม ที่จะสอบให้ได้
เพื่ออนาคต อันรุ่งโรจน์
555555555+
  ขอให้ความฝันทุกคน จงแป็นดั่งสายรุ้งและแสงตะวันที่สาดส่องลงมานะ
เธออย่ายอมแพ้ อย่ายอมแพ้
แม้ต้องร้องไห้
อาจมีล้มอาจมีท้อ
แต่เธออย่าถอดใจ
หากเหนื่อยก็หยุดพัก
หายเหนื่อยก็สู้ไป
ปลายทางสวยงาม เสมอ!
July 16 มันใกล้เข้ามาแล้วช่วงนี้การสอบโควต้า สอบตรง มันเริ่มเข้ามาอย่างมากมายแล้ว
 คนจะสอบเช่นเรา ก้ยังไม่พร้อมเลย สวักกะนิ๊ด
แล้วจะทำไงดีเนี่ย ชวงนี้ดีหน่อยไม่ค่อยมีการบ้าน
สบายๆ ก็จะงดๆเล่นเน๊ต แระ เพราะว่ามันเสียเวลา เราทุกๆอย่าง
คิดถึงพี่จัง เพื่อนด้วย และอีกมากมาย
ตัดผมใหม่ ไม่รู้ว่ามันสจะดูดี หรือจะแย่ไปกว่าเก่า
ก็ดูหน้าสิ ตัดทรงไรก็ไม่เข้ากะหน้า แหะๆ
อยากสอบมหิดลติดอะ จะตั้งใจนะ อยากเป็นลูกพระบิดา
อยากเข้า สา สุข อยากทำงาน มูลนิธิพอสว.
อยากต่อปริญญาโท สัก 2 ใบ
ที่หวังไว้ก็ไม่รู้ว่าจะได้หรือป่าว ฮิฮิ
ทุกคนต้องมีความฝันจริงไหม แต่จะทำตามความฝันตัวเองได้หรือไม่
มันก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง และของคนๆหนึ่ง เช่นกัน
ทุกๆคน เป็นคนเก่งเท่าเทียมกัน แต่ใครจะใขว่ขว้ามันมาได้ ก็อยู่ที่เรา
ไม่มีใครมาบังคับเราได้ ต้องตัวเองบังคับตัวเอง
ทุกคนต้องทำได้เชื่อสิ เว้นแต่จะไม่ทำมันเท่านั้น
อย่าดูหมิ่นคนอื่น เพราะการดูหมิ่นคนอื่นก้เท่ากับว่า เรานั่นแหละที่ดูหมิ่นตัวเราเอง
เธออย่ายอมแ อย่ายอมแพ้ แม้จะต้องร้องไห้
อาจมีล้ม อาจมีแผล แต่เธออย่าถอดใจ
หากเหนื่อยก็หยุดพัก หายเหนื่อยก็สู้ไป
ปลายทางสายงามเสมอ
ทุกคน เกิดเป็นคนจงอย่ายอมแพ้นะ สู้ เข้าไว้
อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลา ที่ฝนจาง ฟ้าก้คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ
อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ
อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย
ถ้าไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ
แม้วันนี้เราจะล้ม แต่มันไม่ได้หมายความว่า เราจะลุกขึ้นไม่ได้
แต่มันอาจจะช้ากว่าคนที่ไม่ล้ม แต่ถ้า เราก้าวไปอย่างช้าๆ และมั่นคง
ทำไมเราจะสู้คนอื่นๆไม่ได้ สักวันมันต้องเป็นของเรา
ไม่ว่าจะล้มสักกี่ครั้ง จงสู้ต่อไป วันที่เรายืนได้
วันนั้นแหละ จะเป็นวันที่คุ้มค่ามากที่สุดในโลก
วันนี้คือพรุ่งนี้ของเมื่อวาน ถ้าเราจะผัดวันปะกันพรุ่ง
ขอให้นึกถึงคำนี้ คำที่ พี่ล้ง
ประธานค่าย วิศวะบริการ ที่ ม.เกษตร ให้มาเป็นอุทาหรณ์
ค่ายนี้ทำให้เรามีกำลังใจขึ้นมาก ถึงเราจะไม่ค่อยสนิทกะพี่เค้าเท่าไร
แต่ความผูกพัน มันก็มีเต็มหัวใจ
July 02 วันจันทร์แสนเศร้าเอ็มพี่ โฟร์เสียอะ เสียดายมากมาย
เด๋วเอาไปส่งศูนย์ซ่อม ไม่น่าเลย
เพิ่งซื้อมาจากพันธ์ทิพย์ เหาะระเหินไปซื้อ
เมื่อวานโดดเรียนพิเศษ ขี้เกียจ 555+
เอื้อมเก็บดอกอัญชัญ ตรงต้นพุดซา
ต้นมันก็หลุดตามมือมาอยู่หรอก แต่เท้ามันติดกระถางต้นไม้
ทีมี้ มันโหง่ย ล้มคว่ำเลย 5555+
โดนหนามพุดซาตำ+ข่วนแขนเต็มเลย
กระถางต้นไม้ก็ไม่ใช่ต้นอะไร โป๊ยเซียน
แบบว่า ทั้งข้างบน ข้างล่างเลย โคตรเจ็บอะ
วันนี้โทรหาแม่ แม่บอกว่า หมาถูกรถชนตายอะ
สงสารมัน น้องเกือบร้องไห้เลย ตัวเมียด้วย
มันมายู่เฉยๆ ไม่ได้เลี้ยงเอาไว้ ตั้ง 4 ตัว แหนะ
โคตรเยอะ ไล่มันก็ไม่ยอมไปซะด้วย
ตอนเย็นดีใจ ออนเอ็มเจอพี่ๆที่ค่าย Health ..
5555+ จากไม่ค่อยคุยกัน
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุย เวลาไม่ค่อยมี
การบ้านเยอะมากมาย อ่านหนังสือก็ไม่ค่อยได้อ่านเลย
กลัวสอบไม่ได้อะ จะสอบอีกไม่กี่เดือนนี้เอง
ไม่รู้จะอ่านทันหรนือเปล่า
เอาเหอะ มันต้องทันน่า
เด๋วต้องเอาเอ็มพีไปซ่อมที่ศูนย์
จาซ่อมได้ไหมเนี่ย จงดูต่อไป
คิดถึงทุกคน ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ถึงมันจะเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งก็ตาม
ยังไงเราก้ยังได้ร่วมใช้ชีวิตด้วยกัน
มีความผูกพัน มีมิตรภาพให้กัน
ความรัก ความห่วงใย ความคิดถึง
นี่คือสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีสีสันและรสชาติ
ขอบคุณเวลาที่ดีๆ ที่เคยอยู่ร่วมกัน
ทุกๆสิ่ง ยังจำได้เสมอ ไม่ว่านานเท่าไร
ทุกคนคือคนสำคัญ เสมอ
และจะจำทุกๆคน ไปนานแสนนาน
June 30 แอโรบิค ตามใจ กรูวันศุกร์ ที่ 29 มิถุนายน 2550 ณ หน้าธนาคารโรงเรียนสุรนารีวิทยา
มันเป้นอะไรที่สุดบรรยายจริงๆ ตอนนั้น
ไม่น่าเชื่อว่าจะมัน ขนาดนี้ หลุดโลกเลยพวกเรา
เหมือนปลดปล่ยอะไรสักอย่าง เพิ่งสอบเคมีมา โคตรยากเลยอะ ข้อสอบไรวะ
แบบว่า เครียด ทำไม่ได้ เขียนหมดเลย ลอกเพื่อนลูกเดียวอะ
พอได้ยินเสียงเพลงเท่านั้นแหละ อาการทุกอย่างก้หมดไป
แอโรบิค ไครเต้นก้เต้นไป พวกเราจะเต้นกันเอง
ล้วมวงสร้างกระแส 555+ ได้ผล
มีน้องทำตามด้วย แต่พวกเราไม่ยอม แบบว่า พวกกรู ทำก่อนอะ
เต้นกันลืมแก่เลย พวกป้าๆทั้งหลาย ความปวดเมื่อวนไมลายหายสิ้นไปแล้ว
ตอนนี้เหลือแต่ความมัน และความหลุดโลก
เพิ่งรู้ว่าการได้ทำอะไรกับพวกเพื่อนๆนี้ มันก้ สร้างสีสันให้กับชีวิตดีเมือนกัน
เป็นส่วนเติมรสชาติไห้กลมกล่อมยิ่งขึ้น
เค้าเลิกเต้นกันแล้ว แต่เรายัง สร้างกระแสต่อไป 555+
ถึงเวลากลัแล้ว ไปร้องเกะต่อกะสุ 555+
เต้นๆๆๆๆๆๆๆๆ หนุกมากมาย หลุดโลกเลยวันนี้
กลับมาถึงหอ ไปกินข้าว เล่นเน็ต เมื่อวานเอารูปลงได้ด้วย
ไม่อยากนึกถึงวันจะจากกันเลยเนอะ มันคงเศร้าน่าดูเลย
เพื่อนๆ วันงานคืนสู่เย้า อย่าลืมแต่งตัวสวยๆทุกคนเลยนะ
ยังไม่ถึงเลย แต่บอกไว่ก่อนอะ
วันเวลาผานไปเร็วเนอะ ไม่เหมือนตอนเราอยู่ ม.4 -5 เลย
ตอนนีแบบว่า เร็วสุดยอด อะ
เวลาทุกวินาทีคุ้มค่ามากมาย มันมีประโยชน์หลายอย่าง
ทั้ง อ่านหนังสือ การได้อยู่ร่วมกัน ทำกิจกรรมร่วมกันอีก
ยังไงก็ยังรัก รัก เธอ น๊า
ไม่ว่าจะนานแสนนานเท่าไรมันก็ยังรักเธอ การกระโดดเชือก ณ รั้วเฟื่องฟ้า กาลครั้งหนึ่ง ณ รั้วเฟื่องฟ้า
เทศกาล กระโดด กระโดด และกระโดด เชือก
ทำเอาป้าๆทั้งหลายเดินไม่เป็นท่าเลยีเดียว 555+
บรรยากาศแบบนี้คงหาดูได้ยาก
พวกเรา 6/3 ทุกคน คงจะจดจำมันไปนานแสนนานเลยทีเดียว
มันเป็นความประทับใจ ที่อย่างน้อยเพื่อนทุกคน ก้ยังมัความรักให้แก่กัน
ถึงผลมันจะออกมา แบบว่า อะนะ แต่มันก้ชนะใจพวกเราทุกคนนะ
ตอนซ้อมพวกเราสนุกสนานมาก เฮฮา แบบว่า
นี่เหรอ เด็ก จะเอ็นท์ 555+ หลุดโลกไปเลย
ด้วยอายุที่แก่สุดในโรงเรียน ทำเอา ป้าๆทั้งหลาย ปวดขา ปวดตัว ไปตามๆกัน
เดินขึ้นลงบันไดแต่ละที ต้องมี โอย........
เอาน่า อย่างน้อยก็ทำให้เรารู้ว่า เรายังสู้ไหว อิอิ
ที่อาการหนักสุด ก็ไอ้เขียด ของเรา แบบว่า นั่งเข้าห้องน้ำไม่ได้ ทีเดียว
สงสารเหมือนกัน แต่ทำไงได้อะ
ขึ้นลงสะพานลอย ติดกัน เป็นพลืด ยังกะจราจรติดขัดแหนะ
ตอนแข่งจริงก้กินขาดตอนซ้อม ได้ตั้ง 22 คน
อาจารย์ไม่น่าให้ซ้อมเลย แต่ไม่เป็นไร
เราทุกคนก็ภูมใจกะมัน แข่งจริงได้ ตั้ง 15 คนแหนะ
จากที่ซ้อมได้ไม่ถึง มันก็เกินคาดแล้วแระ
ช่วงนี้กำลังบ้ากล้องอย่างแรง พกไป โรงเรียนทุกวันเลย
อะน่ะ ถ่ายรูปเก็บไว้อะ นานๆที ไม่ค่อยมีรูปเพื่อนเลย
มันก็จบแล้ว เทศกาลขากระเพลก ณ สุรนารีวิทยา
และก็ไม่รู้จะนานเท่าไรที่เราจะมีโอกาส เยี่ยงนี้อีก
  รัก 6/3 จัง ฮู้  ไปให้ถึงดวงดาวกันนะเพื่อนๆJune 24 เมื่อวันเสาร์วันเสาร์ ไปสอบสัมภาษณ์ การจักการโรงแรม ราชภัชสวนดุสิต
ฟลุ๊คติด สอบสัมภาษณ์ ร.ส.2 ไปช้ามากมาย
ได้ คนที่ 75 รอตั้งแต่ 8.30 - 11.30 ถึงได้สัมภาษณ์ รอจนหายตื่นเต้นเลย
เข้าไปก็ไม่มีไรมาก พี่เค้าเห้นหน้าตา ก็ไม่ผ่านแล้วแหละ
พรุ่งนี้ฟังผล คงจะไม่ได้หรอกวะ
เค้าก็ถามว่าทำไมอยากเรียน ก็ตอบกวนๆไป
ให้อ่าน passage มีคำนึงอ่านไม่ออก
บอกตรงๆเลย อ่านไม่ออกคะ คงจะได้อยู่หรอกนะเนี่ย
หิวข้าวมากมาย ไม่ได้กิน บีคอส ไม่มีขาย
เพื่อนทุกคนที่ออกมา มั่นใจมากเลย ส่วนเรานะ เศร้าเลยอะ
มัคะแนนรูปร่างหน้าตาให้ด้วย ไม่ผ่านตั้งแต่อันแรกเลยอะ
เค้าก็เลยไม่ถามให้เสียเวลาหรอก
เสร็จแล้วก็กลับบ้าน พ่อกับแม่นั่งหัวเราะเลย สอบข้อเขียนติด
ถึงบ้านนั่งทำงาน การบ้าน ได้นอน ตี 4
เมื่อเช้าตื่น 6 โมง เพราะต้องมาเรียนพิเศษ
โคตรเซ็ง นอน 2 ชม. เบลอเลย
เจอถามตอบไม่ได้อีกแล้ว ชีวิต เศร้า
กลับมา นอนเลย เปิดทีวีทิ้งไว้ แล้วก็หลับ
ถึง 5 โมง ตื่นมาซักผ้า เพราะพรุ่งนี้ไม่มีใส่อะ จะแห้งทันไหมเนี่ย
เมื่อวันพฤหัสฯ ซ้อมเห่เรือ ถึง 6.00 โคตรเหนื่อยเลย
ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ต้องซ้อมอีกไหมเนี่ย
จะสอบ มิดเทอมแว้ว เร็วมาก 23-25 กรกฎาคม
ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยอะ
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
จะผิดไหม ถ้าเราจะบอกว่าชอบใครสักคน
ทั้งที่หน้าตาเราก็ไม่สวย หุ่นก็ไม่ดี
กลัวว่าถ้าบอกไปแล้ว มันทำให้ความสัมพันธ์ของเราเปลี่ยนไป
ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็ขอแอบชอบอยู่อย่างนี้ดีกว่า
I need some body love THE END
June 20 กาลเวลารู้สึกไหมว่า บางครั้ง กาลเวลา มันแสนรวดเร็วเหลือเกิน
วันหนึ่งๆผ่านไป เหมือนเราตื่นขึ้น และจบลง ด้วยการนอน
มันเป็นช่วงเวลาที่เร็วเกินคาด สำหรับการอ่านหนังสือ
ทั้งๆที่ เราก็ไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือ แต่สถานการณ์มันพาไปต่างหาก
เป็นใครพอถึงช่วงเวลานี้ก็ต้องอ่านทุกคน จริงมั้ย
คิดถึงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
มีบางครั้งก็อยากจะพูดคุยเล่นเหมือนเดิม
แต่มันทำไม่ได้ เวลาเล่นก็มีน้อยลงเรื่อยๆ
เราต้องหักห้ามใจ ทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้อีกแล้ว
ตอนนี้ก็ได้แต่พยายามและสู้กับมัน
บางครั้งอุปสรรคมันก็เข้ามาอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เราสู้กับมันไม่เต็มที่
แต่ยังไงความพยายามและความตั้งใจของเรนายังไม่หมดไป
ต้องสานฝันความตั้งใจของเราให้ได้
ตอนนี้ไม่เคยมีคำว่าท้อ
เพราะความตั้งใจของเรามีอยู่อย่างเต้มเปี่ยมล้นหัวใจ
มีแต่คำว่า พยายาม อยู่ในหัวสมอง
ใจจริงคืออยากทำอะไรให้พ่อแม่ภูมิใจสักครั้ง
ตอนนี้รู้ซึ้งถึงคำว่า ทุกนาทีมีค่าแล้ว มันเป็นอย่างนี้นี่เอง
เมื่อก่อนก็ไม่เคยสนใจหรือใส่ใจ
แต่พอได้เจอกับตัวเอง มันสุดๆไปเลย
ก็ขอให้ทุกคนพยายามแล้วกันนะ
ทั้งคนที่สอบติดแล้ว และคนที่กำลังจะสอบ
เพื่อนเรา6/3 สู้เค้านะ
เราต้องสอบติดกันทุกคนนะ
เค้าจะไม่ดูถูกเราไง ตั้งใจ และฝ่าฟันไปพร้อมกัน
เพื่ออนาคตข้างหน้าน๊า เพื่อน
อดทนเข้านะ บางทีผลที่ได้มันอาจจะคุ้มค่าเกินกว่าที่เราคิดก็ได้
ตอนนี้ก็ได้แต่อดทน ทำการบ้านที่กองท่าวมหัว
ควบคู่ไปกับการอ่านหนังสือที่กองอยู่บานเบอะ เต็มโต๊ะ
แต่เราอย่าท้อนะ มันเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งเท่านั้นเอง
มันต้องสำเร็จถ้าเราพยายาม
จุดมุ่งหมายก็ต่างกันไปในแต่ละคน
แต่จุดมุ่งหมายของเราไม่เคยเปลี่ยน
ยังคงเหมือนเดิม และมั่นคงตลอดไป
...........................
June 06 555+ฉ้านนนนนวันนี้ วันพุธธธธธ
วันนี้เป็นวันที่แสนน่าเบื่อมากมาย ต้องไปเฝ้ากระเป๋าให้น้อง
หมดหน้าที่กรรมการ เลยทำหน้าที่เป็นกรรมกรแทน 555+
วันนี้ซ้อมไหว้ครู เป็นอะไรที่วุ่นวายมาก
ให้ทำพิธีที่ อาคาร 4 จะบ้าตายชัก อึดอัดแทนน้อง
แต่ ม.ปลายมีน้อยกว่า เลยไม่ค่อยเท่าไร
วันนี้ไปพบพ่อช้า พ่อมาเร็วต่างหาก ฮิฮิ
ฝนปรอยๆ วันนี้
ตอนแรกจะไปเล่นที่ตึกอังกฤษ มันปิด
เลย้องเสียตังค์เล่นแทน 555+
มาเล่นอยู่ร้านเน็ต ข้างห้องสมุด 15 บาท
วันนี้เรียนกะ ดร. สนุกดี เรียนห้องแอร์ ใครจาไม่ชอบหละ
ม.6 แระ เร็วจัง ทำใจไม่ได้
 แต่ก็อยากเข้ามหาวิทยาลัยแล้วแหละ
 ตอนนี้มันรู้สึกเว้งว้างยังไงก็ไม่รู้ ยังลูกผีลูกคนอยู่เลยอะ
ตังค์จะหมดแล้วอ่า ทำไงดี
 บางครั้งการอยู่กับความเป็นจริงมันก้ดีเหมือนกัน
ทำให้เราไม่ต้องคิดอะไรเพ้อเจ้อไปคนเดียว
แต่การที่เราชอบใครแล้ว เราไม่กล้าบอก
เพราะไม่รู้ว่าเค้าคนนั้นจะคิดเหมือนเราหรือเปล่า
ประการนี้แหละที่น่าคิดมากที่สุด
กลัวเค้าคนนั้นจาไม่ชอบเราตอบหละซิ
ขนาดเจอหน้ายังไม่กล้ามองเลยอะ
โทรหาก็แทบจะไม่กล้า
 จะทำไงดีกับชีวิต จะสอบแล้ว
วันนี้เล่นเอ็ม เจอพี่รหัสด้วย ดีใจมากมายเลย
คิดถึงอะ ไปเรียน เภสัช สารคาม
ขอให้ทุกคนมีฟามสุกมากๆ
 June 05 วันอังคารวันอังคาร อังคาร แล้วก็อังคาร
ผ่านไป วันนี้เรียนท่องกาพย์เห่เรือ
โคตรเหนื่อยเลย ได้การบ้านมา ให้แต่งกาพย์เห่เรือ
แต่ เป็นบทชมดอกไม้ ใครจาไปแต่งเป็น แต่ก็ต้องทำ
ตอนบ่ายเรียนดนตรีไทย สีซอ ไม่เป็นเพลงเลย
ได้แต่ไล่โน๊ต อาจารย์ไม่สอนอะ ทำไงได้
พรุ่งนี้ซ้อมไหว้ครู แปลกๆปีนี้ ซ้อมคาบ 3 แต่ก่อนคาบ 1-2
แล้วไหว้ครูก็แปลกๆด้วย ม. ต้น กับ ม.ปลาย ไว้ คนละรอบ จะบ้า
วันศุกร์ต้องยืนเวรหน้าประตูอีกแล้ว หน้าที่สารวัตรยังไม่จบสิ้น
หลงดีใจว่าอาทิตย์ที่แล้ววันสุดท้าย จะบ้าตาย ขี้เกียจตื่นแต่เช้าอะ
เมื่อคืน ทำการบ้านไทย แปดแสนข้อ 555+ ไม่หรอก เป็นคำเปรียบเปรอย
ช่วงนี้ไม่ได้อ่านหนังสือเลย การบ้าน อภิมหึมามหาการบ้าน
วันเวลาผ่านไปเร็วจัง แป๊บเดียวจะสอบกลางภาคแระ ตูจะบ้าตาย
ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย
เออ คิดได้ รู้สึกว่าปีนี้ยังไม่เจอ อ.ภิรมย์ เลย 555+ 2.5 แค้น
เกรดไม่ค่อยดี จาเข้าไรได้เนี่ย
แบบว่า ไม่ได้ตั้งใจมาอะนะ ไม่รู้จะมาทำไม งานก็ทำแล้ว
เมื่อคืนการบ้าน อ. อำนวย นอนตีลังกาทำเลยอะ
กลัวโดน...ไม่รู้จะโดนไร ผลสุดท้าย ไม่ตรวจ
ตูอุตส่าห็ถ่างตาทำ ถึง ตีหนึ่ง แบบว่าเบลอ
ตอนเช้าเกือบตื่นสาย ดีที่ยังไม่ได้รีดผ้า มันเลยตื่นอัตโนมัต
ตอนเย็นไปทำงานชั้น 5 ลืมกระเป๋าตังค์ไว้
ออกจาก รร. แระ แมร่ง ยามกวน..น
ไม่ให้เข้าประตูหน้า อ้อมไปประตูหลัง โคตรเหนื่อยเลยอะ
ดีนะที่ยังอยู่ โชคยังดี อาจารย์ยังไม่ล็อคห้อง
สุดๆ ไปเรียนเกือบไม่ทันอะ เรียน 5.30 ไป 5.20
รถโคตรจะเยอะ ข้ามถนนโคตรยากอะ ตรงย่าโม ไม่รู้จะไปไหนกันนักหนา
แค่อยากรู้ว่าฉันเป็นใคร อยู่ตรงไหนของหัวใจเธอ
ให้อยู่ใช่ไหม หรือให้ไปดีกว่า
ให้เป็นคนครึ่งๆ กลางๆ
แก้อารมณ์อ้างว้างในบางเวลาหรือเปล่า
หรือแค่เหงาฉันไม่เข้าใจเธอ
June 03 เฮ่อๆๆๆและแล้ววันเสาร์ก็ผ่านไป และแล้ววันนี้ก็เป็นวันอาทิตย์ วันนี้ตื่นสายไม่ได้ไปเรียนพิเศษ โดนแม่ว่าเลยเรา แต่ต่อไปนี้จะไปทุกครั้งนะ เหนื่อยอะ เมื่อวานไปบริจาคเลือดมา นอนแบบว่า สุดๆ ไปเลย วันนี้มันช่างรวดเร็วเสียยิ่งกะไร เมื่อวาน ดทรหาโบว์ กะ ปูเป้ คิดถึงเพื่อนโคตรๆ ก็เพื่อนๆกำลังเครียดกันเลยทีเดียว 55+ ส่วนเราไม่ต้องพุดถึง ความเครียดไม่มีมาครอบงำ
การบ้านยังไม่ได้ทำเลย ขยันจัด เลยไม่ทำ วันนี้ไปกินไอติม อร่อยดี แก้เซ็ง มันร้อนอะ นึกว่าฝนจาตก ไม่ตก โคตรร้อน พรุ่งนี้ก็ไปโรงเรียนแล้ว ขี้เกียจจัง วันนี้ทำความสะอาดห้อง เพิ่งรู้ว่าเมื่อห้องสะอาด มันน่าอยู่อย่างนี้นี่เอง จากไม่เคยทำมาก่อน ทุกคนก็คงจะรู้ดี ว่าเราซกมก ขนาดไหน 555+ ทุกๆ เรื่องด้วยแหละนะ อ่านโลก ดวงดาว เกือบจบแล้ว เย้ๆ ดีใจ แต่ไม่ค่อยรู้เรื่องเลยอะ มันเยอะ จำไม่ได้
อยากเล่าความหลัง.................เมื่อไปค่าย
ค่ายแรก Health Camp#2 ......ค่ายนี้ภูมิใจมาก ทุกคนดูรักกัน และเป็นเหมือนพี่น้องกันจริงๆ ทั้งพี่ๆและเพื่อนๆ ในค่ายดูเป็นมิตร อย่างแรง อบอุ่นมาก ชอบฐานไล่โน๊ตมากเลย ต้องกระดกตูด ด้วย ตลกดี นอนหอก็ดี รู้สึกดีที่ได้มาเยือนศาลายา ดูอบอุ่นจริงๆ แล้วก็เล่นฐาน ตอนแรกในตารางกิจกรรมบอกว่าฐานสุขภาพ พอเข้าจริงๆนะ ไม่เหลือคราบเลย โคตรมัน โดยเฉพาะฐานที่สนามหญ้าตรงหอ ตลกตัวโน๊ตมาก พี่เค้าถามว่า น้องใครเป็นประจำเดือนมั่ง แล้วมันก็บอกพี่เค้าว่า หนูเป็นคะ หน้าพี่เค้าตอนนั้นนะ เหวอเลย อึ้ง แล้วก้ตอนแสดงบนเวที น่ารักดี กลัวตอนที่พี่เค้าให้เดินไปเป็นกลั่มตรงตึก SC มากเลย แต่ก็หนุกดี แล้วก็พิธีเทียน ซึ้งมาก ไอ้แบงค์ กรน โคตรขำมันเลย กำลังซึ้งๆ หมดกัน พี่ที่ไม่ใช่ผู้ชาย ....แต่งตัวสวยมาก อายอะ สวยกว่าเราอีก 555+ พอถึงวันกลับ ปิดพิธีนะ ซึ้งมากๆเลย อยากร้องไห้ ไม่อยากกลับเลยอะ พอมาที่ราชวิถี ที่คณะ ทุกคนต่างแยกย้าย ความรู้สึกมันเว้งว้างบอกไม่ถูกเลย รู้สึกว่าผูกพันกับทุกคนมากๆ พอกลับนะ ขึ้นรถทัวร์กลับ เกือบนั่งร้องไห้ เว่อร์ไหม...จิงๆอะ กลับมานะไม่สบาย พ่อยังให้ไปเรียนอีก โคตรโหดเลยอะ เราก็ไป.......
จากนั้นมาก็ไม่เคยลืมเพื่อนๆและพี่ๆเลยนะ ความผูกพัน มิตรภาพ ความห่วงใยยังมีอยู่ตลอดไป
ค่ายต่อมา....Engineering Service #18 หรือวิศวบริการ ที่ ม.เกษตร ....... ค่ายนี้ก้ดีนะ แต่รู้จักเพื่อนน้อยมาก ทุกคนที่ไปต่างก้ไปเพื่อเรียนกันทั้งนั้นเลย แบบว่าเครียดสุดๆ เรียน 16 วัน สอบ 4 วัน 1 ครั้ง ใครจะไม่เครียดหละ เคยสอบผ่านมีนครั้งแรกครั้งเดียวเอง ค่ายนี้มีแต่พี่หน้าตาดี เหมือนดารา บรรยากาศใน ม. ร่มรื่นมาก กินข้าวที่โรงอาหารคณะวิทย์ ก้ดี อร่อยดี แต่วันเสาร์ อาทิตย์ เค้าไม่ค่อยเปิดกัน ไปเช่าบ้านอยู่กะเพื่อน ซึ่งไม่รู้จักกันเลย เป็นเพื่อนกันตอนประถม คนนึง แต่เราก็อยู่กะเค้าได้ เป็นคนง่ายๆสบายๆอยู่แล้ว ตอนไปอยู่นะ ไม่เคยไปเที่ยวไหนเลย เชื่อไหม ก้ตั้งใจไว้ว่าจะเอาความรู้มาอย่างเดียว เอาให้มันค้ม และเราก็ทำได้จริงๆ ตอนกลับก้กลับเอง กลับกับเพื่อน 2 คน ขึ้นแท๊กซี่มาลงหมอชิต เพื่อนไม่กล้าขึ้นตอนแรก กลัว*** แต่เราไม่กลัว 555+ หน้ามึน
มีเพลงด้วย...เพลงกวนๆ เรียนเคมี ทำไมไม่ผ่านสักที Gen Chem Or. Chem Bio.เคมี ไม้ 1 ไม้ 2 ไม้3 ไม้ 4 เอ้า ดรอปอีกแล้ว ผมขอเรียนซ้ำอีกที อุตส่าห์ตั้งใจอย่างดี คราวที่แล้วก็พูดแบบนี้ จะตั้งใจเรียนเข้าเป็นบางครั้ง หลับในห้องเรียนอากาศดีจัง สาวๆ วิดยา ช่างหน้ารักจัง โดดเรียนกันไหม ไปดูหนังกัน นอกเวลาเรียนเราก้ตั้งใจไม่มีเวลาไปดูทีวี คะแนนออกมาก็ยังไม่ดีได้โปรด เห็นใจ ผมหน่อย อาจารย์........(เติมเองนะ) จบไปกับอีกค่ายหนึ่ง ยอมรับว่าพี่เก่งมากๆ สอนดีโคตร รู้เรื่องขึ้นเยอะเลย
ค่ายต่อไป Science Access#4 ..... ค่ายนี้ก็ภูมิใจมากมาย เช่าบ้านอยู่คนเดียวที่ซอยวัดมะกอก มันค่อนข้างจะน่ากลัว เพราะว่าไม่อยากเปลืองเงิน ใครๆก็บอกว่าน่ากลัว แต่มันก็ดี ทำให้เราเป็นคนที่เรียบง่าย สบายๆ แต่แม่ก็บอกว่ามันแค่ชั่วคราว ถ้าได้มาเรียนจริงๆ ก้คงจะหาดีกว่านี้ให้ ไปค่ายนี้ได้เพื่อนเยอะมากๆ ความรูช้ก็ได้ดี พี่เค้าตั้งใจสอนดีมาก ได้เจอกับพี่ที่ค่ายเก่าด้วย อันนี้ดีใจมากๆเลยแหละ พี่คิว พี่บี แล้วก็พี่ แม็ก แต่พี่แม็กคงจำไม่ได้หรอก555+ แล้วก้ยังได้เจอ แนนอีก โลกชั่งกลม เจอสาลี่ด้วย เมื่อตอนนั้นสาลี่ไปตอนรอบกองไฟ 55+ เราเพิ่งมารู้วันรับใบประกาศนี่แหละ วันสุดท้ายเลย อยู่กัน 1 เดือน สนุกมาก ไปกินข้าวด้วยกันตอนเย็นกับเพื่อนๆและพี่ๆทุกวันเลย ไปกันอยู่แค่กลุ่มเดิมๆ
สนุกดี อบอุ่นดี วันเกือบสุดท้าย สันทนาการใต้ตึกกลม มันมาก เออ.. เราเรียน ห้อง L02 L01 L04 L05 ประมาณนี้ สลับห้อง แต่หลักแหล่งจริงๆก็คงจะเป็น L02 ซะมากกว่า
เวลา 1 เดือนเป้นเวลาที่รวดเร็วมาก ได้ประสบการณ์หลายๆอย่างกลับมา ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดีก็ตาม
บางคนคิดว่าการเข้าค่ายเป็นอะไรที่น่าเบื่อ แต่สำหรับเรา มันเป็นประสบการณ์ดีๆ ที่ทำให้เราลืมไม่ลงเลยแหละ มันได้ทั้งอะไรต่ออะไรมากมาย ซึ่งปะปนกันไป และทำให้เราใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นได้ไม่ยาก ถ้าเราไม่ยาก แค่นี้ มันก็ทำให้เรามีความสุขเมื่อได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนอื่นๆที่เราไม่รู้จัก และที่สำคัญ การพูดจา ถ้าเราพูดจาไม่ดีกับคนที่เราไม่คุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือ พี่ มันจะดูไม่ดีในสายตาใครหลายๆคน
ประสบการณ์ต่างๆมีอีกมากมาย ในชีวิตของคนเรา ถ้าเราเก็บไว้ในความทรงจำ
June 02 วันเสาร์แล้ววันนี้ไปบริจาคเลือดที่ The mall ตอนแรกกลัวมากมาย แต่พอได้เจาะเลือดแล้วก็ไม่รู้สึกอะไรเลย
ขึ้นเตียง เจ้าหน้าที่ก็เอาเข็มใหญ่มากๆ มาเจาะ ตอนแรกก็กลัว แต่พอเห็นเลือดแล้ว
น่ากินชะมัด (ออกแนวซาดิส) ตอนจะเจาะเลือดนะ เจ้าหน้าที่เค้าถามว่าน้องอายุเท่าไรแล้ว
เราก็บอกว่า 17 จะ 18 แล้วคะ เค้าไม่เชื่อ บอกว่าขอดูบัตรประชาชนหน่อยคะ เราก็เอาให้ดู
เค้าก็พูดกับเจ้าหน้าที่อีกคนนึงว่า จริงด้วย 555+ เรานึกขำมากมาย เสร็จแล้วก็ไป คลังพลาซ่า ต่อ
ไปซื้อหนังสือดนตรี แล้วก็กะจะไปร้อง เกะ คนโคตรเยอะก้เลยอด...........
ไปบริจาคเลือดกะเพื่อน / 3 เรา มี อุ้ม เดะ ถาปัต แนน เดียร์ (เต่า) เดียร์ แนน แล้วก็ปุ๋ย
แต่ปุ๋ยไม่ได้บริจาค บีคอส เลือดจาง อดเรย กลับมานะ โคตรง่วงเลยอะ หลับตั้งแต่3 โมง-
5โมงเรย ค่าหอเดือนนี้โคตรแพงเรย โกงกัป่าวก็ไม่รู้ ค่าไฟตั้ง 260 ไม่ค่อยได้ใช้เลย
แล้วก้อยู่แค่ครึ่งเดือนเอง บอกว่าเปลี่ยนหลอดไฟให้ แมร่ง หลอดไฟตูยังไม่เสียสักหน่อย
โกงกันชัดๆเลย วันนี้ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยอะ เฮ้อ... จะสอบได้ไหมก็ไม่รู้ แต่จะลองเสี่ยงดู
คิดถึงเสมอ แม้จะห่างไกล
ความรักความห่วงใย
จากดวงใจไม่เคยจาง
แม้ตัวแสนไกลห่าง
ความอ้างว้างมาครอบครอง
ทำให้ใจหม่นหมอง
น้ำตานองมองดูดาว
แม้จะสุกสะกาว
แต่ใจเรายิ่งระทม
ยิ่งคิดยิ่งอกตรม
ไม่เคยสมดังตั้งใจ
แอบรักใครในใจ
ได้แต่คิดไม่กล้าบอก
แอบมองอยู่ข้างนอก
ไม่กล้าบอกเพราะกลัวใจ
แอบรักเค้าข้างเดียว
เพียงเสี้ยวหนึ่งของหัวใจ
ถ้ารักแล้วบอกไป
กลัวว่าใจไม่เหมือนเดิม
อยู่อย่างนี้ก็ดีแล้ว
จะไม่แคล้วเศร้าหม่นหมอง
ถึงทุกข์น้ำตานอง
ก้หม่นหมองเพียงข้างเดียว
ทำไงดี บางทีเรารักใครชอบใครแต่เราไม่กล้าบอก เพราะว่า ไอ้เรามันก้ไม่ได้สวยเลิศเลออย่างใคร หุ่นก็ไม่สวยเหมือนนางงาม
ส่วนมากทุกคนก้จะชอบผู้หญิงหุ่นดีและสวยๆ เราเลยไม่กล้าที่จะอาจเอื้อมได้ กลัวว่าถ้าบอกไปแล้ว เค้าปฏิเสธขึ้นมา หรือความสัมพันธ์หรือความใกล้ชิดผิดไปจากเดิม จากที่เคยคุยเคยเล่นกัน แล้วต้องห่างกันเรื่อยๆ อย่างนี้สู้ไม่บอกจะดีกว่า จริงไหม แต่บางครั้งก็เคยคิดที่จะบอก แต่ว่ามันก็ไม่กล้า ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน บางทีก็อยากมีคนคอยปรึกษาเหมือนกัน มีปัญหาอะไรจะได้ปรึกษาได้ แต่ก็เอาเถอะ ไม่เป็นไร แอบชอบเค้าข้างเดียวก็มีความสุขดี คิดเอง เออเอง เหอะๆ เหมือนคนบ้าเลย อันเนื่องมาจากใกล้จะสอบแล้ว ตื่นเต้นจัง ไม่เคยตื่นเต้นและเครียดแบบนี้มาก่อนเลย เครียดมาก กลัวอ่านหนังสือไม่ทัน แต่ตอนนี้
หายแระ เห่อๆ เหมือนเป็นบ้าเลย เอาเหอะ จะตั้งใจนะ เพื่อพ่อ แม่ และน้อง ที่เรารัก
 ฉันโทรมาเพื่อจะบอกว่ารัก
ถึงเวลาที่ต้องบอกสักที
ไม่ดูแล้วถ้าดูไม่ดี
นาทีนี้ต้องพูดไป
เสียงข้างในมันดังออกมา
มันตะโกนออกมา
ว่ารักแล้วให้ทำไง
วันนี้หัวใจ
มันกำความลับไว้ไม่อยู่
ซะแล้วเธอ
จะอยู่ไกลห่างสักเท่าไร
สิ่งนึงที่ยึดใจเราอยู่
ผูกไว้ไม่ให้เราห่างกัน
คือความห่วงใยที่เธอให้ฉัน
คำพูดเหล่านั้น
ที่เธอคอยส่งมา
ให้ฉันได้รับรู้
ให้ฉันนั้นได้มั่นใจ
ไม่มีสิ่งไหนที่จะลึกซึ้งถึงคุณค่า
June 01 ความแตกต่างเธอเหมือน…ดอกไม้กลีบบาง เอนไหวลู่ลม มีกลิ่นหอมรวยรื่น เขาเหมือน…ก้อนหิน แข็งกระด้าง เย็นชา ไร้ความอ่อนโยน … อะไรนะที่ทำให้ทั้งสองรักกันได้ ในเมื่อแตกต่างกันเหลือเกิน หรือเพราะความแตกต่างนี้เอง ที่ทำให้ทั้งสองดึงดูดกันและกัน … คงจะใช่…ระหว่างดอกไม้เบ่งบาน ส่งกลิ่นหอมนานในสายลมนั้น อาจมีก้อนหินซ่อนตัวอยู่บนดินใต้ต้นดอกไม้ เฝ้ามอง ดอมดมกลิ่นหอมรวยรื่นของดอกไม้เรื่อยมา ก้อนหิน ซึมซับความสดใสของดอกไม้มาแนบใจโดยไม่รู้ตัว และดอกไม้ก็ปลิดกลีบบางโปรยปรายลงมาอย่างปราณี … ความรักก่อเกิดขึ้นตรงนั้น แนบชิดกันและกันเพราะสายลมไหว แบ่งปันบางอย่างระหว่างวัน และเจือฝันมีรักอุ่น ละมุนหัวใจ … อาจเพราะความแตกต่าง วันหนึ่งดอกไม้…ร้องไห้ เพราะก้อนหินเย็นชาน่าใจหาย … ดอกไม้มองไปรอบๆ ตัว ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม เพียงแต่มีสายฝนเทกระหน่ำ ดอกไม้เบ่งบาน…ชุ่มฉ่ำ แต่ทำไมก้อนหินเย็นชา…เหมือนว่าไม่รักกัน ดอกไม้…ร่ำไห้กับสายฝน… เพราะเข้าใจว่า ก้อนหินสิ้นรัก … แท้จริงก้อนหินเพียงแต่… เหน็บหนาวกับสายฝน เท่านั้นเอง… ดอกไม้...ฉ่ำน้ำค้างเมื่อเช้า ก้อนหิน...เหน็บหนาวในคืนค่ำ เย็นชา...เงียบเฉย...ไร้ถ้อยคำ แต่เชื่อไหม...ทุกรอยใจจดจำ...กันและกัน May 31 วิสาขบูชา วันนี้ก้เป็นวันวิสาขบูชา อารมณ์ดี ได้ไปไหว้พระ ที่ เดอะ มอลล์ อ๊ะ...แปลกใจหละสิ ป่าวหรอก เค้าจัดอะ ก็เลยมีโอกาสไปทำบุญสักหน่อย เฮ้อ...ตารางสอบโอเน็ตออกแล้วแหละ เพื่อนๆ เตรียมตัวกันให้ดีๆนะ สอบวันที่ 1-2 มีนาคม สอบ 8 กลุ่มสาระ อยากจะบ้าตายเลยแหละ แต่เอาเถอะ ขอให้สอบได้คะแนนเยอะๆแล้วกันนะ พวกเรา 6/3 จงอย่าท้อถอยนะ ถึงพวกเราจะเก่งสู้ทับอื่นไม่ได้ แต่ยังไงพวกเราจงอย่าท้อน๊า ขอให้การสอบไม่ว่าจะสอบในห้องเรียน สอบโควต้า กี่รอบก็ช่าง หรือไม่ก็สอบโอเน็ต เอเน็ต ขอให้พวกเรา ชาว 6/3 สอบผ่านและสอบได้ตามที่ตนเองหวังไว้ทุกๆคนนะ รวมไปถึงพี่ๆที่เรียนในมหาวิทยาลัย ขอให้พี่ตั้งใจและได้คะแนนดีๆ มีงานทำตามที่ตนเองตั้งใจไว้นะคะ
เราจะสู้เพื่อคนที่เรารัก เวลาอีกไม่นานที่จะตัดสินว่า อนาคตของเราจะไปทางด้านใด ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่า ขอให้อ่านหนังสือให้ทันสอบ มันทรมาน แต่ว่า อย่างน้อยมันก้คุ้ม ถ้าคิดถึงวันที่เราสอบติด
รักแรกคือ สบตา
รักต่อมาคือ ยิ้มให้
รักแท้คือ ห่วงใย
รักมากไปคือ น้ำตา
I LV U Uก็รู้อยู่ว่ารัก
U จะคิด LV I บ้างไหมหนอ
หากเธอคิด LoVe I I จะรอ
I ไม่คิด LV ใคร I LV U
May 30 วันพุธวันนี้เป็นวันที่ตื่นเช้าที่สุดตั้งแต่เปิดเทอมมา ไปกินข้าวที่โรงเรียนทันด้วย วันนี้กินข้าวหมูทอดร้านข้าวมันไก่เจ้าเดิม
คาบแรกวันนี้เรียนเลข กะ อ. บุญส่ง ตอนเข้าแถวนะเกิดอาการปวด... ขึ้นมากระทันหัน คาบสองก็เรียน อังกฤษ
ก็ดี งานเยอะดี สั่งงานไม่รู้เรื่องเลยอะ สั่งอะไรนักหนาก็ไม่รู้ คาบต่อไปก็เรียนเคมี วันนี้ได้ทดลองด้วย
เกี่ยวกับปฎิกิริยาออกซิเดชั่นกับรีดักชันก็มันดี แล้วก้กินข้าว วันนี้กินข้าวผัด เป็นไรที่หิวมากมาย คาบบ่ายไม่ได้เรียนเพราะว่า จัดสถานที่เลือกตั้ง 555+ โคตรเหนื่อย น้องๆหาเสียงกันเก่งมาก เตรียมตัวกันมาอย่างดี ผิดกับเราเลย คิดสดคะ
ตอนเย็นเข้าห้องสมุด แอร์เย็นดี ชอบ ไปถึง 5 โมงเย็นก็กลับหอกะเพื่อน กลัมาถึงไปกินก๋วยเตี๋ยว 10 บาท เจ้าเก่า
กินเสร็จก็หลับ พอมาหาอดเจอเลย ยามโทรมาไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์อะ หลับสนิทเลยครับ เจ้านาย
แล้วก้มาเล่นเน็ต เป็นอันจบพิธี
หากใครคนนึงมีคำถาม
สักวันคุณอยากจะพบใคร
คำตอบในใจคือใครที่คุณต้องการ
คุณคือคนที่ดีพร้อม
ใครๆต่างพากันชอบเธอ
เธอคือคำตอบที่ทุกหัวใจใฝ่ฝัน
และฉันเป็นคนที่ประทับใจเธอเช่นกัน
แต่ฉันก็ไม่กล้าที่จะพูดไป
แค่ส่งยิ้มให้เธอเบาๆ
อยู่ในมุมที่เธอไม่สนใจ
แอบมองดูเธอไกลๆ
อย่างนี้ต่อไป
ได้แต่มองเธอข้างเดียวอยู่ที่มุมนี้
ก็พอแล้ว
ไม่มีเงื่อนไขใดๆในความหวังดี
แค่ได้ชอบเธออย่างตอนนี้
ก็ถือเป็นโชคชะตาดีๆ
และมีความสุขได้เพียงเท่านี้
ฉันก็สุขใจ May 28 มันกำลังมา...........การสอบมันกำลังจะมาแล้ว
ทามไงดี พยายาม ต้องพยายาม
คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆที่ค่ายจัง
ทั้งค่าย Health Camp#2 วิศวบริการ#18 และค่าย Sci access #4
คิดถึงทุกคนเลยนะ
ปีนี้จาสอบแล้ว ไม่รู้ว่าจะสอบได้ไหม กลัววะ
โคตรกลัวเลยอะ
ม.6 งานเยอะมากมาย ตะบี้ตะบันสั่ง กลุ้มวะ
ทุกคนตั้งใจเรียนนะ
เราจาเปนกำลังใจให้ทุกคน
คิดดีทำดี เราต้องได้ดี เชื่อสิ
ก็...อะนะ ตั้งใจเรียน
รักษาสุขภาพด้วยนะ
อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
เด๋วจาไม่ฉบาย
มาเล่นเอ็มทีไร
ไม่เจอคนที่อยากคุยด้วยเลย
คิดถึงรู้ไหม
คิดถึงมากด้วย
ไม่รู้รึไง
วันหลังมาเล่นด้วยนะ
เป็นห่วงนะ
รักด้วย 555+
ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆสักคำที่ลึกซึ้ง
ไม่ต้องบรรยายอะไรให้สวยเลิศเลอ
ไม่ว่าอะไรมันคือเหตุผลที่ฉันนั้นรักเธอ
ให้รู้ว่ารักเธอเท่านั้นพอ
April 24 วันอังคารผ่านไปแล้วกับอีก 7 วัน ในการเรียนที่คณะวิทย์ ม.มหิดล
ความรู้ก้ได้เพิ่มพูนมาอีกนิด จากที่มีอันน้อยนิด อยู่แล้ว
 แต่ก้เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากกว่าอยู่ที่กวดวิชาแบบเดิมๆ
ที่นี่ได้เจอทั้งพี่ๆและเพื่อนใหม่ๆมากมาย เป็นประสบการณ์ที่ดี
แถมยังได้เจอพี่ ค่าย Health Camp#2 อีก
เป็นอะไรที่ดีใจสุดๆ ถึงจะได้เจอไม่ครบก้ตาม
บางครั้งก้เหงาเหมือนกันนะ ความรู้สึกนี้ใครๆ ก็มีกันทั้งนั้น จิงไหม
อย่างว่าแหละ จากบ้านมาไกลซะด้วย แต่ไม่เป็นไร
เพื่ออนาคต เราต้องอดทน และเก้บเกี่ยวประสบการณ์ไปให้ได้มากที่สุด
อุตส่าห์มาได้มาเรียนไกลถึงขนาดนี้ ถ้าทำตัวเหลวไหลก็เสียเที่ยวหมด
เหลือเวลาอีกแค่ เทอมเดียว ก้จะต้องสอบแล้ว มันเป็นช่วงเวลาที่เร็วมาก
แต่เราต้องชนะมันไปให้ได้ เพื่อคนที่รอเรา ก็คือ พ่อแม่และน้องอีก 1 คน
เรายังไม่เคยทำอะไรให้พ่อแม่ภูมิใจเลยนิ เอาซักตั้งนึงวะ
วันนี้ออกจะมาแนววิชาการ ให้กำลังใจตัวเองมากกว่า
เมื่อวานต้องขอโทษพี่Q ด้วยนะคะ ไม่ได้ตั้งใจ....และก้ขอบคุณนะคะ
ยังคิดถึงพี่ๆสีแดงทุกคนเลยนะ  March 05 เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆติดค่ายแย้ว
จากที่ลุ้นมานานแสนนานตื่นเต้น ไม่คิดว่าจะได้ 5555+
ดีใจอะ ค่ายที่ 2 เอง ฮิฮิ
 เต่ก็เอาเถอะ ยังดีที่ติดอะนะ ติดอยู่ 2 คนกะเพื่อน
ไม่มีใครสมัครมั้งที่ รร เรา มีอยู่ 2 คง เอง
ทีนี้ก็ต้องหาหอ อีกแย้ว อยู่แต่หอ
 เอาเถอะ ประสบการณ์ชีวิตนะ อยู่หอเนี่ย
|
|
|
