น's profile***[MEW]***PhotosBlogListsMore Tools Help

***[MEW]***

I feel good!!!! And You?

น o

Occupation

Windows Media Player

Photo 1 of 283
October 19

เรื่อยเปื่อย

ว่างๆไม่มีไรทำ  กำลังเซ็ง
เฮ้อ จั๊กก่อเป็นไรดอก
ใกล้สอบแล้ว  อีก 2 อาทิตย์
โควตาขอนแก่น มาแล้ว
มันมาถึงเร็วมากมายเลยแหละ
เตรียมตัว เตรียมใจ และตั้งตัวไม่ทันเลยแหละ
ไม่คิดว่าจะมาถึงเร็วขนาดนี้นะ
คิดย้อนอดีตที่เคยไร้ค่า
ปล่อยเวลาให้ว่างไปวันๆ
แล้ววันนี้เพิ่งจะมาคิดเหรอ
แย่จริงๆเลยเรานี่
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ
เกรดออกแล้ว
ช่างน้อยอะไรเช่นนี้
แย่จังเลยเนอะ
แต่เราไม่ท้อ
เพื่อทุกคนที่เรารัก
เพื่ออนาคต
เพื่อความสำเร็จ
ทุกๆอย่างที่เราจะทำนั้น
เป็นความฝันที่แท้จริง
และความตั้งใจที่เราจะทำมันให้สำเร็จให้ได้
เรื่อยเปื่อยจริงๆ
เห็นไหมว่าเรื่อยเปื่อย
55555+
ไม่นานเราก็จะจากเพื่อนๆ ทับ สาม และเพื่อนๆสุรนารีแล้วนะ
เวลาช่างผ่านไปเร็วจัง
เร็วมากจนคาดไม่ถึงเลยแหละ
เราก็จะไม่ได้เรียนห้องเดียวกัน
กินข้าวที่โรงอาหาร หรือโรงเตี๊ยมที่เราเรียกกัน
เดินผ่านสวนเทเลทับบี้ นั่งเล่นสระวงกลมที่มีจระเข้ 55+
เข้าแถวหน้าอาคาร 1 เดินเรียนขึ้นตึก 8 ชั้น
เรีนในห้องเรียนที่แสนจะง่วงนอน
นึกถึงตอที่เรากระโดดเชือกกันเนอะ
ท่าเดินของทุกคนนี่  ไม่ต้องมีคำบรรยาย
แต่มันก็ทำให้ทุกคนรักกันมากขึ้น จริงมั้ย
แล้วก้อะไรต่ออะไรอีกมากมายที่เราได้ทำด้วยกัน
คิดแล้วก็สนุกเนอะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
รักเพื่อนทุกคนนะกลอกตาไปมา
 
 
October 17

ภาพของวันวาน

เพื่อนๆคงจำกันได้
ตอนที่เราขึ้นม.ปลาย มา  ระยะเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน เหมือนมันสั้นมาก
ไม่คิดว่าจะมาถึงช่วงโค้งสุดท้วยของ ม. 6
ทุกคนต่างมีความฝันที่แตกต่างกันไป
ม.4
พวกเราเพิ่งเข้ามาเป็นเด็กนักเรียนม.ปลาย
ทุกคนต่างตื้นเต้นว่าแต่ละวันเราจะเจอกับอะไรบ้าง
การเรียนแต่ละวันของพวกเราเต็มไปด้วยความสนุกสนาน
วันหนึ่งๆ พวกเราไม่เคยเครียดกับการเรียนของพวกเราเลย
เรียนชีวะเราก้นั่งหลับ  เรียนฟิสิกส์  เหมือนไปนั่งฟังแกบ่น
แต่เคมีนี่อาจารย์สอนดีมาก
พวกเราไม่เคยคิดที่จะเตรียมตัวในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเลย
เพราะคิดว่ามันเหลือเวลาอีกตั้งมากมาย
ม. 5
เริ่มคิดได้ว่า  เวลาช่างผ่านไปเร็วมาก
ช่วงนี้เพื่อนๆเริ่มตั้งใจเรียนเพื่อทำเกรดดี
ทุกคนขมักเขม้น และแข่งขันกัอย่างมาก
ม. 6
เริ่งหงอยเหงา
เวลาเร็วเกิน
อ่านไม่ทัน
 
 
 
 
 
เครียดยิงฟัน
 
 
August 03

ใกล้แล้ว 555+

 วันศุกร์ ที่ 3 สิงหา แล้วนะ
ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย   แย่จัง
 
อีกไม่กี่วันก็จะสอบแล้วนะ
ยังอ่านหนังสือไม่เสร็จเลยอะ
ทำไงดีเนี่ยะ  ไอ้มิว 
 
จะสอบแล้ว
 
คิดถึงพี่ค่ายทุกค่าย  เพื่อนค่ายทุกค่าย
เป้นกำลังใจให้ทุกคน
 
ประสบความสำเร็จนะ
 
ตั้งใจทำในสิ่งที่ตนเองมุ่งหวัง
ก้าวไปพร้อมๆกัน
ความสำเร็จรอคอยเราอยู่นะ
 
ทุกคน
 
 
แบบว่า
ไม่รู้จะพูดอะไร
พูดไม่ออก
เวลามันเข้ามาใกล้ทุกที
บางที
 
มันก็จุกอก
ไม่รู้ว่าจะทำไงให้สอบได้
กลัว
 
ตอนนี้เริ่มกลัวมาก
 
 
การสอบเริ่มเข้ามา
ทำใจ พยายาม  ที่จะสอบให้ได้
เพื่ออนาคต อันรุ่งโรจน์
555555555+
 
สายรุ้งพระอาทิตย์พระอาทิตย์พระอาทิตย์สายรุ้ง
 
ขอให้ความฝันทุกคน  จงแป็นดั่งสายรุ้งและแสงตะวันที่สาดส่องลงมานะ
 
 
เธออย่ายอมแพ้ อย่ายอมแพ้
แม้ต้องร้องไห้
อาจมีล้มอาจมีท้อ
แต่เธออย่าถอดใจ
หากเหนื่อยก็หยุดพัก
หายเหนื่อยก็สู้ไป
ปลายทางสวยงาม   เสมอ!
 
 
 
 
July 16

มันใกล้เข้ามาแล้ว

ช่วงนี้การสอบโควต้า สอบตรง มันเริ่มเข้ามาอย่างมากมายแล้ว
คนจะสอบเช่นเรา ก้ยังไม่พร้อมเลย สวักกะนิ๊ด
แล้วจะทำไงดีเนี่ย  ชวงนี้ดีหน่อยไม่ค่อยมีการบ้าน
สบายๆ  ก็จะงดๆเล่นเน๊ต แระ  เพราะว่ามันเสียเวลา เราทุกๆอย่าง
คิดถึงพี่จัง เพื่อนด้วย และอีกมากมาย
ตัดผมใหม่  ไม่รู้ว่ามันสจะดูดี  หรือจะแย่ไปกว่าเก่า
ก็ดูหน้าสิ  ตัดทรงไรก็ไม่เข้ากะหน้า  แหะๆ
อยากสอบมหิดลติดอะ  จะตั้งใจนะ  อยากเป็นลูกพระบิดา
อยากเข้า สา สุข อยากทำงาน มูลนิธิพอสว.
อยากต่อปริญญาโท สัก 2 ใบ  
ที่หวังไว้ก็ไม่รู้ว่าจะได้หรือป่าว  ฮิฮิ
 
ทุกคนต้องมีความฝันจริงไหม  แต่จะทำตามความฝันตัวเองได้หรือไม่
มันก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง และของคนๆหนึ่ง เช่นกัน
 
ทุกๆคน เป็นคนเก่งเท่าเทียมกัน  แต่ใครจะใขว่ขว้ามันมาได้ ก็อยู่ที่เรา
ไม่มีใครมาบังคับเราได้  ต้องตัวเองบังคับตัวเอง
ทุกคนต้องทำได้เชื่อสิ  เว้นแต่จะไม่ทำมันเท่านั้น
 
 
อย่าดูหมิ่นคนอื่น  เพราะการดูหมิ่นคนอื่นก้เท่ากับว่า เรานั่นแหละที่ดูหมิ่นตัวเราเอง
 
 
เธออย่ายอมแ อย่ายอมแพ้  แม้จะต้องร้องไห้
อาจมีล้ม อาจมีแผล แต่เธออย่าถอดใจ
หากเหนื่อยก็หยุดพัก  หายเหนื่อยก็สู้ไป 
ปลายทางสายงามเสมอ
 
ทุกคน  เกิดเป็นคนจงอย่ายอมแพ้นะ  สู้ เข้าไว้
 
 
อดทนเวลาที่ฝนพรำ  อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง 
เมื่อวันเวลา ที่ฝนจาง  ฟ้าก้คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ
 
อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ
อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย
ถ้าไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ
 
 
แม้วันนี้เราจะล้ม  แต่มันไม่ได้หมายความว่า  เราจะลุกขึ้นไม่ได้
แต่มันอาจจะช้ากว่าคนที่ไม่ล้ม  แต่ถ้า เราก้าวไปอย่างช้าๆ และมั่นคง
ทำไมเราจะสู้คนอื่นๆไม่ได้  สักวันมันต้องเป็นของเรา
ไม่ว่าจะล้มสักกี่ครั้ง  จงสู้ต่อไป  วันที่เรายืนได้
วันนั้นแหละ  จะเป็นวันที่คุ้มค่ามากที่สุดในโลก
 
 
วันนี้คือพรุ่งนี้ของเมื่อวาน  ถ้าเราจะผัดวันปะกันพรุ่ง
ขอให้นึกถึงคำนี้  คำที่  พี่ล้ง
ประธานค่าย วิศวะบริการ ที่ ม.เกษตร  ให้มาเป็นอุทาหรณ์
ค่ายนี้ทำให้เรามีกำลังใจขึ้นมาก  ถึงเราจะไม่ค่อยสนิทกะพี่เค้าเท่าไร
แต่ความผูกพัน  มันก็มีเต็มหัวใจ
 
 
  
 
 
July 02

วันจันทร์แสนเศร้า

เอ็มพี่ โฟร์เสียอะ  เสียดายมากมาย
เด๋วเอาไปส่งศูนย์ซ่อม  ไม่น่าเลย
เพิ่งซื้อมาจากพันธ์ทิพย์  เหาะระเหินไปซื้อ
 
เมื่อวานโดดเรียนพิเศษ  ขี้เกียจ 555+
เอื้อมเก็บดอกอัญชัญ  ตรงต้นพุดซา
ต้นมันก็หลุดตามมือมาอยู่หรอก  แต่เท้ามันติดกระถางต้นไม้
ทีมี้ มันโหง่ย  ล้มคว่ำเลย  5555+
โดนหนามพุดซาตำ+ข่วนแขนเต็มเลย
กระถางต้นไม้ก็ไม่ใช่ต้นอะไร  โป๊ยเซียน
แบบว่า  ทั้งข้างบน ข้างล่างเลย  โคตรเจ็บอะ
 
 
 
วันนี้โทรหาแม่  แม่บอกว่า หมาถูกรถชนตายอะ 
สงสารมัน  น้องเกือบร้องไห้เลย  ตัวเมียด้วย
มันมายู่เฉยๆ ไม่ได้เลี้ยงเอาไว้  ตั้ง 4 ตัว แหนะ
โคตรเยอะ  ไล่มันก็ไม่ยอมไปซะด้วย
 
 
ตอนเย็นดีใจ  ออนเอ็มเจอพี่ๆที่ค่าย Health ..
5555+  จากไม่ค่อยคุยกัน 
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุย  เวลาไม่ค่อยมี
การบ้านเยอะมากมาย  อ่านหนังสือก็ไม่ค่อยได้อ่านเลย
กลัวสอบไม่ได้อะ  จะสอบอีกไม่กี่เดือนนี้เอง
ไม่รู้จะอ่านทันหรนือเปล่า
เอาเหอะ มันต้องทันน่า
 
 
เด๋วต้องเอาเอ็มพีไปซ่อมที่ศูนย์
จาซ่อมได้ไหมเนี่ย  จงดูต่อไป
 
 
 
คิดถึงทุกคน  ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ถึงมันจะเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งก็ตาม
ยังไงเราก้ยังได้ร่วมใช้ชีวิตด้วยกัน
มีความผูกพัน  มีมิตรภาพให้กัน
ความรัก ความห่วงใย ความคิดถึง
นี่คือสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีสีสันและรสชาติ
ขอบคุณเวลาที่ดีๆ ที่เคยอยู่ร่วมกัน
ทุกๆสิ่ง ยังจำได้เสมอ  ไม่ว่านานเท่าไร
ทุกคนคือคนสำคัญ เสมอ
และจะจำทุกๆคน ไปนานแสนนาน